Vanuit een sociaal
standpunt kunnen we beschaving zien als een geordende manier van samenleven door een zekere collectieve discipline; en in bredere zin ook als alles wat daarmee te maken heeft, of daaruit voortkomt. Wanneer echter deze
discipline slechts een opgelegde discipline is, bijvoor- beeld door een of andere religieuze of wereldlijke macht, vervalt deze bescha- ving bij afwezigheid of wegvallen van die macht. Daarom kan de beschaving van een samenleving alleen duurzaam, onafhankelijk en solide zijn, wanneer zij gebaseerd is op een vrij- willige innerlijke discipline. Voor een vrijwillige innerlijke discipline is echter wel een specifieke morele educatie nodig . . .
En omdat de ontwikkeling van de individuele mens door opvoeding in zekere zin "maakbaar" is, is daarmee die samenleving ook maakbaar . . . . . Het idee van de niet-maakbare samenleving is eigenlijk slechts een halve waarheid.
Zij is niet maakbaar wanneer dat "maken" niet in overeenstemming is met onze menselijke natuur of intelligentie. Wanneer onze opvoeding echter gebaseerd is op onze hoogste menselijke waarden en in overeenstemming is met onze
menselijke natuur, is onze samenleving tot op zekere hoogte zeer zeker maakbaar. Tweeduizend jaar christendom zijn daar het bewijs van, zelfs in weerwil van al haar ongerijmdheden, excessen en tekortkomingen. Daarom is het de
hoogste tijd om te komen tot een consensus over onze hoogste universele waarden, normen en kwaliteiten, en zo ook te komen tot een consensus over een universele fundamentele educatie.
Deze educatie zal gezien moeten worden als de morele basis, en als de ruggegraat van de samenleving. Regelmatige, en voortdurende morele educatie is door de
geschiedenis heen steeds de basis geweest van elke (religieus gebaseerde) beschaving. Deze educatie vormde en continueerde de "mentale ruggegraat" van elk indi- vidu in die beschaving; ongeacht het soort religie waar zij op
gebaseerd was. Ook een universele beschaving die niet gebaseerd is op enig geloof of religie heeft zulk een voortdurende educatie nodig. En zeker wanneer het gaat om de ontwikkeling van zulk een beschaving in een verloederde,
gedesocialiseerde en ontwortelde samenleving. Een samenleving zonder enige educatieve morele basis is als een huis zonder fundament; het verzakt en is gedoemd tot instorten . . . . . .
Belangrijk is zowel een opvoeders-educatie als een algemene educatie tot een realistisch universeel normen en waarden-besef, alsook inzicht in hun verbanden en implicaties.
Bij opvoeders-educatie gaat het in eerste instantie om educatie van de aller- belangrijkste en meest fundamentele inzichten in de meest fundamentele behoeften van kinderen. Deze zijn hun behoefte aan veiligheid,
waardering en verbondenheid. Kinderen kunnen op dit gebied beschadigd worden door: Hieruit ontstaat emotionele verwaarlozing waar weer negativiteit, egocentrisme overlevingsmentaliteit en respectloosheid uit voortkomt, en vaak ook criminaliteit . . . . . Normen en waarden ouders Betreffende normen en waarden-educatie aan ouders gaat het om
verbanden als hier op deze site uitgelegd; echter ook om besef van de implicaties op hun eigen manier van leven en om opvoedings-verantwoordelijkheidsbesef. En wanneer hun normen en waarden-educatie aan hun kinderen niet voort-
komt uit toetsing aan eigen ervaring, waarneming en inzcht, zal zij nooit een werkelijk duurzaam effect kunnen hebben. Elke opvoeding dient uit te gaan van integriteit, gevoelens van verbondenheid en respect voor kinderen; zij
heeft dan tot gevolg: vertrouwen, volgzaamheid, openheid, oprechtheid en eerlijkheid van kinderen naar hun opvoeders. Een zeer belangrijk aspect van normen en waarden-educatie is ook begrip en inzicht van ouders en kinderen in de ontwikkeling van egocentrisme, antisociale mentaliteit, ontsporing en criminaliteit.
(zie ook: www.preventierecht.nl
)
Er is dus een
fundamentele en universele educatie nodig in de breedste zin van het woord. Het onderwijs zal in eerste instantie de belangrijkste rol moeten spelen bij de educatie van fundamentele normen en waarden.
Echter voor alle leerkrachten in het onderwijs zal deze educatie ook een taakverlichting betekenen, omdat leerlingen na verloop van tijd veel handel- baarder zullen gaan worden. Onderwijs aan ouders ligt wat
moeilijker; hun informatie en educatie zal dan ook hoofdzakelijk moeten komen via kranten, radio en tv. Ook de overheid die verantwoordelijk is voor onderwijs en cultuur kan een belangrijke rol spelen door
bijvoorbeeld subsidies beschikbaar te stellen voor bijvoorbeeld de ontwikkeling van educatieve computerspelletjes, films, tv programma's etc.
Zo gaat het hier ook om educatie tot realisatie van onze hoogste menselijke waarden, en om inzicht, bewustwording, ontwikkeling en stimulans van onze hoogste individuele en sociaal-menselijke kwaliteiten. Voor realisatie van onze hoogste menselijke waarden is in eerste instantie bewustwording nodig van ons hoogste menselijke vermogen; ons vermogen tot het ervaren van geluk, liefde
en al het positieve in het leven wat daarmee samenhangt. Hoogste individuele en sociale kwaliteiten
Daarnaast ook educatie ter ontdekking en ontwikkeling van onze hoogste individuele kwaliteiten die de realisatie van onze hoogste menselijke waarden mogelijk maken.
Hiervoor is ook nodig: een zeker inzicht in het eigen gedrag en reageren, conditionerings-bewustheid, obsessie-bewustheid en persoonlijkheids- bewustheid. Voor een belangrijk deel wordt ons gedrag en reageren bepaald door de infor- matie waarmee wij zijn ingeprogrammeerd, en door de obsessieve toestand van waaruit wij doorgaans leven.
Critische waarneming in ons dagelijks leven van onze reacties in allerlei levensomstandigheden kan ons bewust maken van onze conditionering. Bijvoorbeeld onze "mag, of mag niet"
- conditionering (verbonden met authoriteits-conditionering) Wanneer wij slechts, of hoofdzakelijk vanuit deze conditionering reageren in ons leven, kunnen wij gaan leven als een blinde en gewetenloze robot. Dit, in enorm
contrast met leven vanuit je eigen inzicht, innerlijke integriteit, gevoelens van verbondenheid, empathie, respect en verantwoordelijkheids- bewustheid . . . . . Andere belangrijke conditioneringen zijn: Ook enig inzicht in onze "normale" obsessieve manier van leven, waar we ons doorgaans niet bewust van zijn is van
belang. Hoe de (veelal subtiele en onbewuste) onvrede waarin zo velen van ons leven ontstaat uit frustratie van allerlei verlangens waardoor we vaak onbewust geobsedeerd zijn. Echter ook inzicht in onze veelal onbewuste obsessie door egocentrisme, overlevingsmentaliteit, of (subtiele) haat,
wraak, jaloezie enz. is van belang. Ook persoonlijkheids-bewustheid is van groot belang, om een dieper inzicht
En natuurlijk ook educatie tot afwijzing van alle overheersing, vernedering, agressie, strijd, wraak, geweld en destructie, die ook alle voortkomen uit egocentrisme en respectloosheid . . . . . . Van het meest fundamentele belang is daarom educatie tot inzicht in hoe egocentrisme leidt tot respectloosheid. Alsook
hoe egocentrisme de grondoorzaak is van alle machtshonger, machtsstrijd, en misbruik van macht; alsook van egoisme en arrogantie, en arrogantie van de macht . . . . . . Alle overheersing, vernedering, agressie, strijd,
wraak, geweld en destructie komen hieruit voort; en ook elke vorm van uitbuiting of corruptie. Egocentrisme en respectloosheid vormen zo de grondoorzaak
van vrijwel alle lijden en ellende in de wereld . . . . . . . En
egocentrisme creeert een cultuur van respectloosheid, afstandelijkheid en indviduele geisoleerdheid, Egocentrisme; obsessie of bezetenheid van onze eigen belangrijkheid . . . . .
Daarnaast ook afwijzing van tv programma's, films, computerspelletjes en strips etc. die egocentrisme, respectloosheid, geweld, vernedering en destructie etc. inprogrammeren. Niet aan te raden is kinderen nu onmiddellijk
van al hun respectloze, geweld- dadige en destructieve computerspelletjes en videofilms etc. te beroven. Het beste is, wanneer kinderen eerst zelf inzien wat de boodschap van die spelletjes is, en er vervolgens (na verloop van
enige tijd) zelf afstand van doen. Om met hen over het effect van die spelletjes te kunnen spreken, is het han- dig eerst zelf deze spelletjes met hen te spelen en de spannende effecten ervan eerst zelf te ervaren. Daarna is
het gemakkelijker om met hen te gaan spreken over de respect- loze, negatieve en destructieve lessen die zij bevatten, en de schadelijke effecten ervan. Ook kan het handig zijn wanneer er iets voor zo'n spel in de plaats komt;
bijvoorbeeld een educatief of creatief spel.
Hantering van het
strafprincipe heeft voor kinderen het grote nadeel dat het een onverantwoordelijke, achterbakse, hypocriete en robotachtige mentaliteit in hen kan creeren. Want waar geen toezicht of pakkans is kunnen we gerust antisociaal zijn;
niets zal ons dan weerhouden wanneer er geen respect, verantwoordelijk- heids-bewustheid of innerlijke integriteit is. Ook dit is een reden waarom innerlijke integriteit en verantwoordelijkheids- bewustheid behoren tot onze
belangrijkste morele kwaliteiten. Het strafprincipe is zoals reeds eerder uitgelegd een primitieve, fascistoide, respectloze en veelal contraproductieve leermethode. Straf maakt kinderen egocentrisch, respectloos en machts-geconditioneerd. Het alternatief voor straf is educatie tot verantwoordelijkheids- bewustheid. Nauw hiermee verbonden is ook realistische educatie tot verantwoordelijk- heids-besef voor eigen handelen en gedrag, en mede-verantwoordelijkheids- besef voor de levenskwaliteit van anderen, alsook voor de kwaliteit van de samenleving.
Nodig hiervoor is een respectvolle, zo veel mogelijk vrije opvoeding. Alleen in een zekere vrijheid kan verantwoordelijkheids-bewustheid ontstaan voor het eigen gedrag en de levenskwaliteit van anderen. Vanuit authoriteit "grenzen stellen" in "mag en mag
niet", en verder slechts gehoorzaamheid eisen, betekent het blokkeren van de ontwikkeling van een integere individualiteit en verantwoordelijkheids-bewustheid. Empathie Nodig zijn zowel vrijheid en vertrouwen, alsook respect en begrip voor je kind, waardoor gevoelens van verbondenheid en vertrouwen van het kind niet verbroken raken. Daarnaast is ontwikkeling van empathie en respect zeer belangrijk, door kinderen steeds te wijzen op de gevolgen van hun gedrag voor anderen . . . . . Ook is het belangrijk een kind steeds te vragen naar de werkelijke oorzaak van een antisociaal gedrag.
"Jij bent stout" en "schuldig zijn" is een demonisering vanuit straf- en wraak- conditionering. Vanuit verantwoordelijkheids-bewustheid kan een kind zich na een bepaald gedrag echter wel schuldig gaan voelen . . . . . Antisociaal gedrag is natuurlijk wel af te keuren; je keurt daarmee echter niet je kind af, maar het gedrag. Individuele verantwoordelijkheidsbewustheid vormt ook het enige tegenwicht in antisociaal groepsgedrag.
Fundamentele
normen en waarden-educatie creeert inzicht in verbanden tussen onze hoogste kwaliteiten, onze hoogste normen en onze hoogste waarden. Daarnaast ontstaat daaruit echter ook bewustheid van medeverantwoordelijk- heid voor de levenskwaliteit van anderen; en zo vervolgens ook voor die van de samenleving, en uiteindelijk ook voor die van de gehele
mensheid . . . . .
Daarom is ook een persoonlijke zingeving nodig vanuit een zeker creatief en sociaal gericht idealisme, gebaseerd op onze natuurlijke gevoelens van menselijke verbondenheid en onze innerlijke integriteit. Ons leven heeft een rationele zin, wanneer het positief creatief is voor anderen, de samenleving, of de natuur waar wij allen deel van zijn. Al het positieve dat wij in ons leven creeren betekent de creatie van een betere of mooiere wereld; en zowel
voor onszelf als voor de andere mens in En wanneer wij uiteindelijk zullen sterven, zal de samenleving blijven voort- bestaan. Voorwaarde voor aanvaarding van deze zingeving is echter wel afwijzing van ons kleinzielig egocentrisme, egoisme en antisociale overlevingsmentaliteit . . . . .
Deze zingeving vormt dan ook een enorm contrast met dat zinloze, armoe- dige, primitieve en doodse leven vanuit dat kleinzielige egocentrisme en die mentaliteit van nooit genoeg .
. . . . . Zingeving vanuit een sociaal gebaseerd idealisme creeert ook fundamentele gevoelens van eigenwaarde en een positief zelfbeeld. Naast deze rationele zingeving is er ook nog onze direct-empirische zin van
leven, die wel aansluit bij deze rationele zingeving, maar er op zich ook geheel los van staat (zie ook:
De belangrijkste en enige mogelijkheid om deze verantwoordelijk- heidsbewustheid en deze brede educatie te realiseren is de versprei- ding van informatie over universele waarden en normen. Dit kan door het mailen van het adres van deze site naar iedereen die invloed kan uitoefenen op de kwaliteit van de samenleving op welke manier dan ook. Aan mensen in het
onderwijs, scholen, en andere educatieve instellingen, filmkeurings- instanties, en bedrijven die zich bezig houden met het maken van computer- spelletjes, films, etc. Maar ook journalisten en programmamakers van tv, redacteuren
van kranten en tijdschriften, columnisten en schrijvers van boeken; alsook bestuurders en politici, zowel lokaal als landelijk. Daarnaast misschien ook door het creeren van openbare discussies of toevoeging aan workshops etc., of
door gewoon een praatje met de buurvrouw.
. . . . . . . Zorg dat je leven creatief is . . . . . . .
|