 |
|
Echter hiermee ook haar voortdurende en regelmatige educatie tot naasten- liefde, haar socialiserende functie, en zo langzamerhand ook haar gehele moraal met al haar normen en waarden. Omdat de kerk vroeger een macht was, die dreigde met straf van God, en brave armen trooste met het
vooruitzicht op eeuwig geluk in de hemel, wist zij die overwegend arme mensen te laten leven volgens haar normen en waarden en volgens haar moraal. Minimaal eenmaal per week moesten volwassenen gezamenlijk haar lessen
volgen via een preek; kinderen werden dagelijks ingeprogrammeerd. "Gij zult uw naasten liefhebben als u zelf" of "Heb uw vijand lief", was misschien wel haar meest fundamentele boodschap.
De kerk had op deze manier een sterke vormende invloed op de Verbondenheid Betreffende haar normen en waarden was haar gebod tot liefhebben
van naasten misschien wel haar belangrijkste norm. Want deze sloot precies aan bij het natuurlijke gevoel van verbondenheid dat voortkomt uit onze menselijke empathie, en ons besef dat de andere mens
wezenlijk is als wijzelf. Dit is misschien wel de belangrijkste reden waarom er vroeger over het alge- meen meer spontaan en natuurlijk menselijk respect en verbondenheid was tussen mensen dan nu het geval
is. Sociaal darwinisme is in strijd met deze natuurlijke gevoelens van menselijke verbondenheid en betekent in feite een terugval
naar
Het gevolg is een gestaag voortschrijdend verhardings- en verloederings- proces, en een stilzwijgende consensus over sociaal darwinisme* is nu in de plaats gekomen voor die christelijke moraal . . . . . . Dit verhardings- en verloederingsproces voltrekt zich niet alleen bij crimineel- wordende jongeren en voetbalsupporters die gehele treinstellen vernielen etc., maar in alle
lagen van de samenleving, en zowel bij mannen als bij vrouwen. Het gaat om een reeds vele jaren zeer langzaam voortschrijdend proces van normalisering van egocentrisch, respectloos en gefrustreerd gedrag; en zowel in
de sociale, als in de persoonlijke en intime sfeer . . . . . . Ook onze steeds meer harde, berekende en zakelijke benadering van anderen heeft een sfeer gecreeerd van onnatuurlijke afstandelijkheid En de commercialisering en instrumentalisering van de andere mens heeft hem of haar steeds meer gereduceerd tot een object. Kunstmatige vriendelijkheid, misleiding en belazermentaliteit zijn nu
zaken waar niemand zich meer voor hoeft te schamen . . . . . . Stilzwijgende consensus Die stilzwijgende consensus over sociaal darwinisme betekent natuurlijk geen complottheorie of iets dergelijks, maar een consensus in de zin dat we het er (meestal
onbewust) zwijgend mee eens zijn. En ook al hebben we nog nooit van "sociaal darwinisme" gehoord. Ongemerkt heeft die cultuur van het liefhebben van naasten nu plaats gemaakt voor het armoedige antisociale
overlevings-principe:
Echter in een rijke, ontwikkelde menselijke samenleving hoeft dat primitieve individuele overlevings-principe in het geheel niet aan de orde te zijn. Het
natuurlijk grondprincipe van een menselijke samenleving is immers, dat zij sociaal is, en dat mensen elkaar positief gezind zijn, en vanuit empathie en natuurlijke gevoelens van verbondenheid en respect elkaar helpen
waar dat nodig is. Deze natuurlijke gevoelens van verbondenheid, empathie en respect zijn het duidelijkst waar te nemen wanneer mensen in nood zijn, of in behoeftige omstandigheden. Velen hebben zelfs spontaan hun
leven gewaagd, en vaak ook verloren, om anderen te redden . . . . . . Welk een schril contrast met die egocentrische en afstandelijke sociaal- darwinistische overlevingsmentaliteit.
Echter vele duizenden films, computerspelletjes, strips enz. waarmee wij regelmatig ingeprogrammeerd worden zijn gebaseerd op de boodschap van overlevingsmentaliteit en egocentrisme; alsook verheerlijking van strijd, gewelddadigheid, vernietiging, wraak, egoisme en respectloosheid . . . . . . Wanneer wij
critisch kijken naar onze moderne films, comp. spelletjes enz. kunnen we zien hoe deze voor het overgrote deel gebaseerd zijn op mani- pulatie van onze primitieve instincten; zoals angst, hebzucht, seks, macht en
imponeren. Ook verheerlijking van strijd, vernietiging, wraak, egoisme en respectloos- heid appelleert aan onze primitieve overlevingsinstincten. En de fantasiewereld van film, computerspelletjes en strips kan op den duur een negatief mens- wereld- en zelfbeeld
in onze kinderen creeren. De educatieve werking van
deze media is vele jaren onderschat omdat er geen wetenschappelijk bewijs was voor de programmerende invloed ervan op de samenleving.
Veelal propageren zij ook nog een psychopatische manier van denken . . . . Computerspellen
creeren vaak een egocentrische, respectloze en robot- achtige manier van denken waarin elke vorm van empathie ontbreekt . . . . . De andere mens is er niet meer dan een object of pion die zonder blikken of blozen uit
de weg geruimd moet worden om zelf het spel te kunnen winnen. Voor enige empathie of menselijkheid is er geen plaats; winnen is er het enige wat er telt.
Uit dit egocentrisme ontstaat een steeds meer gedesocialiseerde, agres- sieve, en steeds meer criminele mentaliteit in onze samenleving. Overlevings-mentaliteit en egocentrisme zijn deel van een mentaliteit die eigen is aan criminelen en antisocialen; respectloos, en in wezen mens- vijandig, agressief en primitief. Ook onze wettelijke gesanctioneerde gedragsnormen verliezen steeds meer hun effect door deze
mentaliteit. Velen leven daarom vanuit een dubbelmoraal en hypocrisie . . . . . . Sociaal darwinisme maakt mensen vijandig en onbetrouwbaar. . . . .
Want egocentrisme en overlevingsmentaliteit blokkeren onze natuurlijke gevoelens van menselijke verbondenheid en empathie en impliceren respectloosheid ten opzichte van de andere mens. Wanneer we onszelf al te belangrijk maken hebben we geen oog meer voor de andere mens, en ons natuurlijk
invoelend vermogen ten opzichte van die ander wordt dan geblokkeerd. Hierdoor zien we de ander niet meer als iemand die wezenlijk is als wijzelf, en hebben we ook geen gevoelens van verbondenheid met die
ander, en zo ook weinig respect voor die ander. Sociaal darwinisme is
En steeds meer worden deze egocentrische en antisociale normen ook bevestigd door het gedrag van opvoeders, familie, vrienden en vele Egocentrisme creeert altijd een afstandelijke manier van leven, en betreft ook onze manier van samenleven in ons gezin. De behoefte aan veiligheid, waardering en verbondenheid. En langzamerhand worden onze kinderen meer en meer gezien als een bijzaak in
ons leven; hoofdzaak zijn carriere, bezit, aanzien, macht, en al wat hiermee samenhangt. Onder het mom van "vrije opvoeding" krijgen ze weinig of geen opvoeding, anders dan van tv, film en computerspelletjes.
Naast deze inprogrammering van egocentrisme en respectloosheid betekent de gefrustreerde behoefte van kinderen aan verbondenheid emotionele
verwaarlozing, die eveneens egocentrisme creeert . . . . . . Hierdoor creeren kinderen vervolgens problemen, en krijgen dan straf, waar- door het egocentrisme en de afstandelijkheid vaak nog vergroot wordt. Het
kind wordt nu gezien als een probleem of een object dat gecorrigeerd moet worden, en met alle gevolgen van dien . . . . . .
Egocentrisme en respectloosheid zijn ook de belangrijkste oorzaken van
agressie en geweld onder jongeren. Dit laatste veelal uit een gemiste waardering door ouders of opvoeders die zichzelf steeds zo belangrijk moesten maken; of die het op een andere manier te
druk hadden met met zichzelf.
Onze beschaving maakt deel uit van het onloochenbare evolutionaire mense- lijke ontwikkelingsproces, en is zo eveneens natuurlijk; echter wel in een veel groter en grootser verband . . . . . . . Bezien in het evolutionaire menselijke ontwikkelingsproces vanaf de meest primitieve levensvorm via sociale hominiden in kleine groepen tot dit moment is menselijke beschaving
een natuurlijk evolutionair proces van reeds vele duizenden zo niet miljoenen jaren. Het zijn echter niet alleen onze kennis, inzicht, communicatieve en crea- tieve eigenschappen of onze technische of creatieve
prestaties die de kwaliteit van onze beschaving bepalen. De essentie van een beschaving bestaat uit de innerlijke beschaving van de individuele mens in die beschaving, die de kwaliteit van die beschaving bepaalt. Innerlijke beschaving impliceert echter ook een
natuurlijk respect voor medemens, natuur en het gehele bestaan. Het belangrijkste element dat de kwaliteit van onze innerlijke beschaving bepaalt is echter ons natuurlijke
belevingspotentieel van onze allerhoogste menselijke waarden. Zij vormt de kern van het menselijke evolutionaire ontwikkelingsproces in het immense en onbegrijpelijke mysterie van het menselijk bestaan . . . . . .
Leven voor slechts deze primitieve waarden kan slechts leiden tot een gestresst, oppervlakkig, afgestompt en uiteindelijk armoedig, leeg en zinloos bestaan . . . . . . . .
Gestresst, omdat bezit, aanzien en macht vooral zorgen en problemen met zich meebrengen, en door deze stress en obsessie hebben we geen oog meer voor de wezenlijke waarden in ons leven . . . . . . En deze
primitieve waarden als bezit, aanzien en macht kunnen een mens ook nooit echt gelukkig maken, om de simpele reden dat we er nooit genoeg van kunnen hebben. Er is immers altijd het verlangen naar meer; is het het ene
niet, dan is het het andere wel . . . . . . Dit voortdurende verlangen naar meer is bij velen tot een onbewust auto- matisme geworden; echter in de diepte schuilt achter dat verlangen naar meer het
verlangen naar geluk. Werkelijk geluk is echter alleen mogelijk bij totale afwezigheid van elke onvrede, verlangen, of andere obsessie . . . . . . . .En alleen in een toestand van werkelijk intens en totaal geluk kunnen we de uiteindelijke zin van ons bestaan ervaren . . . . . . .
. . . . . . . . Weet waarvoor je leeft . . . . . . . .
|
|
|
Event. klikken |