Hoogste morele waarden en normen
Een overzicht van onze meest fundamentele en universele morele waarden,
normen en kwaliteiten en hun verbanden
Voor alle pagina's van deze site: klik op
www.universele-beschaving.nl
U n i v e r s e l e m o r e l e b a s i s (2)
Weet waarvoor je leeft
De hoogste, meest fundamentele en universele waarde in het leven van iedere mens is geluk . . . . . .
Voor wie niet leeft vanuit enige diepe religieuze overtuiging die de richting en zin bepaalt van zijn leven, is het belangrijk te beseffen welke de
allerhoogste reele waarde is in zijn of haar leven. Want wanneer iemand leeft zonder een duidelijke, fundamentele en aller- hoogste waarde, of niet leeft vanuit totale bewustheid van die allerhoogste waarde, is hij of
zij als een stuurloos schip. De mens kan dan geen zinvolle richting bepalen in zijn leven, en weet dan ook niet waar hij voor leeft . . . . . Hij zal zich er dan bewust van moeten worden dat geluk het meest waarde- volle
is in zijn bestaan, en vervolgens zelf ook bewust richting moeten geven aan zijn leven, om deze allerhoogste waarde in de realiteit van zijn dagelijks leven te kunnen ervaren.
Geluk ,
de hoogste menselijke waarde
De hoogste, meest fundamentele en universele waarde in het leven van iedere mens is geluk, omdat geluk onze hoogste kwaliteit van leven is, en direct verbonden met de essentie van ons menszijn, als- ook met de ervaarbare zin van ons bestaan . . . . . .
Wanneer we werkelijk totaal en intens geluk beleven, ervaren we dat geluk vanuit de essentie van ons menszijn, en we verkeren in zulk een moment in een mentaal onbevangen toestand.
Geheel onbezwaard, in een moment waarin we de mentale spanning van al ons egocentrisme en alle problemen die daaraan verbonden zijn even totaal vergeten zijn. Innerlijk zijn we dan vrij van de grauwsluier van al onze normale
(vaak sub- tiele) ellende en alles wat ons normaal bedrukt. En wie werkelijk intens en totaal geluk beleeft, begrijpt en ervaart de zin van zijn of haar bestaan; echter zonder woorden of gedachten . . . . . .
Geluk en haar voorwaarden
Geluk is een individuele levenskwaliteit die slechts mogelijk is onder afwezig- heid van innerlijke barrieres als verlangen, onvrede, mentale spanning, nega- tiviteit, stress, agressiviteit, egoisme, overlevings-obsessie, egocentrisme, angst, zorgen, enz.
De
basisvoorwaarde voor werkelijk totaal geluk is ook een werkelijk totaal onbevangen en ontspannen mentale toestand. En tweede voorwaarde is, zijn in een toestand van je allerzuiverste innerlijke integriteit; zijn, zoals je werkelijk bent . . . . . . ; of, zoals gezegd, zijn, in de
essentie van je menszijn . . . . . Soms gebeurt ditalles echter zo maar vanzelf; wanneer we per ongeluk even al onze belangrijk gemaakte onzin vergeten zijn, in bijvoorbeeld zeer onge- wone omstandigheden . . . . .
Echter, hoe zeldzaam zijn zulke ervaringen . . . . . . en waarom . . . . . . ? Wanneer we kunnen begrijpen hoe ze ontstaan, of liever, wat hen belet, kunnen we leren die innerlijke barrieres ook bewust los te laten, en ons te
richten op een zoveel mogelijk mentaal ontspannen positieve levenstoestand en de ontwikkeling van onze allerzuiverste innerlijke integriteit . . . . .
Deze toestand impliceert een innerlijke vriendelijkheid, en is alleen mogelijk onder werkelijk totale afwezigheid
van alle bovengenoemde ellende en alles wat daarmee samenhangt.
Geluk, sociale aspecten
Hoewel ons geluk en innerlijke levenskwaliteit in eerste instantie onze eigen individuele verantwoordelijkheid zijn heeft ons geluk echter ook nog zekere sociale aspecten.
De mens is van nature een sociaal wezen. Dit kunnen we op een koele, afstandelijke en biologische manier
bezien, echter ook, en veel beter, vanuit onze eigen levenservaring. Mensen hebben elkaar nodig; nodig, wanneer we ons ongelukkig voelen, echter ook nodig, wanneer we ons gelukkig voelen . . . . .
Want hoe gelukkiger we ons voelen, hoe sterker de drang om dat geluk te delen. En, hoe gelukkiger en liefdevoller, hoe dieper onze empathie en
gevoelens van verbondenheid zullen zijn . . . . . . .
Dit komt omdat geluk en liefde in diepste essentie een zijn . . . . . .
Geluk en conditionering
Een ander belangrijk
sociaal aspect is onze opvoeding, educatie en conditio- nering door anderen.
Zij kan ons vermogen tot geluksbeleving enorm bevorderen of in de weg staan (innerlijke barrieres).
Inprogrammering van egocentrisme, materialisme, respectloosheid, negatief en bedreigend wereld- en mensbeeld conditioneren ons tot negatieve, stressige, agressieve en armoedig levende
mensen . . . . . Maar ook door inprogrammering met de uitzonderlijke technische prestaties van wetenschap en techniek bevat onze opvoeding een zekere conditio- nering.
Kennis wordt ons zo ingeprent als zijnde ons hoogste menselijk potenieel.
Wanneer wij echter erkennen dat geluk de hoogste waarde is in ons menselijk bestaan, dan is het hoogste potentieel van de ontwikkelde mens niet zijn rationele intelligentie . . . . . , maar zijn vermogen tot geluksbeleving . . . . . .
En wanneer wij ten volle beseffen dat
ons hoogste menselijk potentieel ons vermogen tot geluksbeleving is, kan dat een fundamentele verandering te weeg brengen in onze manier van denken en leven.
En dit geldt voor iedere mens, alsook voor de gehele samenleving, en
uit- eindelijk ook voor de gehele mensheid . . . . .
Liefde
Hoogste waarde naast geluk
Na, of naast geluk is liefde de allerhoogste menselijke waarde.
In diepste essentie zijn liefde en geluk echter een . . . . . . . De ervaring van ultime liefde is ook totaal geluk; en wie werkelijk totaal geluk ervaart is in dat moment ook vervuld van totale liefde . . . . . . .
Liefde kun je ook zien als een "middel" (of een "weg") om tot totaal geluk te komen.
Vanuit de steeds meer algemene egocentrische overlevingsmentaliteit wordt liefde echter veelal gezien als "soft", of sentimenteel, en dus verkeerd. Daarom spreken we soms liever
over gevoelens van verbondenheid, die in essentie ook liefde zijn . . . . . .
Liefde is een spontane individuele beleving; en zoals gezegd in haar essentie ten nauwste verbonden met geluk. Daarom kunnen we liefde onmogelijk cathegoriseren als norm,
zoals som- mige religies dat gedaan hebben (denk bijvoorbeeld aan "heb uw vijand lief", en het "beloven" iemand lief te hebben). We kunnen niet "willen" liefhebben. Liefde is op generlei wijze te cultiveren; zij is een spontaan
fenomeen . . . . . . . Gecultiveerd liefdevol gedrag is theatraal en hypocriet en in de ervaring van velen weerzinwekkend.
Dit wil natuurlijk niet zeggen dat we geen uiting zouden kunnen geven aan subtiele gevoelens van
liefde of verbondenheid die we op een bepaald moment ervaren.
Liefde is iets als een zeer kwetsbare bloem; op het moment dat we iets over haar willen zeggen, haar aanraken, is zij verminkt en verpest . . . . . . Zij is net als de ervaring van geluk
voor ons rationele denken een ongrijp- baar en onbegrijpbaar spontaan fenomeen dat ons slechts kan overkomen in een bepaalde mentale toestand. Spontaan respect, empathie, innerlijke integriteit, openheid en innerlijke
kwetsbaarheid zijn basisvoorwaarden voor het ervaren van liefde, en zo ook voor een liefdevol leven . . . . . .
Vrede Waarde
Vrede als sociale toestand kunnen we zien als slechts de afwezigheid van oorlog, of als een harmonische toestand in een samenleving, waarin iedere mens leeft vanuit verbondenheid,
respect en zijn of haar hoogste menselijke kwaliteiten.
Kwaliteiten als innerlijke integriteit, gevoelens van verbondenheid, empathie, rechtvaardigheid en verantwoordelijkheidsbewustheid.
Innerlijke vrede
Een voorwaarde voor innerlijke vrede is tevredenheid.
En waar geen innerlijke vrede is, kan ook moeilijk uiterlijke vrede zijn . . . . .
Hoewel innerlijke vrede en tevredenheid in eerste instantie onze eigen verantwoordelijkheid zijn, kunnen er natuurlijk ook uiterlijke
omstandigheden zijn die er een rol bij spelen.
Omstandigheden die te maken hebben met ons fysiek welzijn, sociale interactie, wederzijds respect, gevoelens van verbondenheid etc.
Kortom, met onze beschaving.
Vrijheid zowel norm als waarde
De ervaring van onbelemmerdheid en het zo veel mogelijk onafhankelijk zijn van de (sociale) druk van anderen. Vrijheid geeft ruimte voor de
beleving van geluk; onze hoogste en meest fundamentele menselijke waarde.
Vrijheid als norm en waarde betekent echter ook de ander gunnen zo veel mogelijk onbelemmerd te kunnen leven, uit respect en fundamenteel besef dat die ander wezenlijk is als wijzelf.
Een basisvoorwaarde om te kunnen komen tot individueel geluk is echter
innerlijke vrijheid . . . . . . Hoewel ons vermogen om te komen tot innerlijke
vrijheid in eerste instantie van onszelf afhankelijk is, zou het voor velen een stuk gemakkelijker kunnen worden om tot geluk te komen wanneer anderen hun vrijheid wat meer zouden respecteren. Vrijheid is ook de basis van onze democratie en rechtsstaat. Vrijheid van onderdrukking door enige dictatoriale macht, en vrijheid van meningsuiting enz.
Vrijheid van alle stress, zorgen, angsten en problemen waarmee veelal anderen in de samenleving ons direct of indirect hebben opgezadeld.
Dit, vanuit hun empathie en het
besef dat de andere mens wezenlijk is als zijzelf.
Rechtvaardigheid zowel norm als waarde
De vaardigheid om recht te gaan, volgens de hoogste menselijke normen en
waarden en vanuit onze hoogste menselijke kwaliteiten. Dus vanuit integriteit, respect, begrip, kennis, inzicht, verbondenheid, verant- woordelijkheids-bewustheid en realisme.
Rechtvaardigheid kan zowel gezien worden als een der hoogste individuele sociaal-menselijke kwaliteiten, als ook als een fundamentele norm, en funda- mentele waarde.
Gelijk(waardig)heid zowel norm als waarde
Als mens zijn wij allen gelijk in zowel de essentie van ons menszijn, als in onze fundamentele eigenschappen, fysieke en mentale
behoeften, en in de fundamentele kwaliteiten van ons menszijn. In een beschaafde samenleving hoeft deze gelijkwaardigheid echter nooit aan de orde te zijn,
wanneer er voldoende integriteit, inzicht, empathie, en respect is . . . . . . Wie echter iemand schadelijk en respectloos discrimineert geeft blijk van weinig inzicht, integriteit, empathie en individuele rechtvaardigheid.
Al dit uit het fundamentele besef dat de andere mens wezenlijk is
als wijzelf, en zo dus ook gerelateerd aan respect, de hoogste norm in een menselijke samenleving.
Hieruit komt ook een fundamentele gelijkwaardigheid voort.
In zijn of haar totaliteit is echter iedere mens volstrekt uniek, en anders dan alle anderen . . . . .
Uniek in zijn of haar
ontwikkeling, intelligentie en levenskwaliteit alsook fysieke bepaaldheid.
Gelijk(waardig)heid is ook ten nauwste verbonden met democratie en met het recht dat wij elkaar toekennen tot gelijke behandeling en emancipatie.
Functionele ongelijkwaardigheid
Fundamentele menselijke gelijkwaardigheid betekent echter niet een functionele gelijkwaardigheid.
Onze functionele waarde kan geheel verschillend zijn in verschillende
omstandigheden. Denk bijvoorbeeld aan opleiding, ervaring, leeftijd, speciale mentale of fysieke kwaliteiten of gebreken, sekse, etc.
Democratie zowel norm als waarde
De
samenleving bestuurt zichzelf via gekozen bestuurders en gekozen controleurs. Zij is gebaseerd op het principe dat de meeste stemmen gelden. Dit toekennen van gelijke rechten aan alle anderen in de samenleving komt voort uit onderling respect. Democratie is dus in feite ook gebaseerd op respect; onze hoogste sociale waarde en de meest fundamentele norm in elke samenleving. Ook kunnen we bij democratie denken aan vrijheid,
gelijkheid en broeder- schap. Vrijheid van dictatoriale onderdrukking, gelijkheid voor gelijke rechten en gelijkwaardigheid, en broederschap als expressie van menselijke verbondenheid. Voor het goed functioneren van een
democratie is echter wel een goede ontwikkeling en beschaving nodig van alle kiesgerechtigden.
Dit betekent in beginsel ook gelijkwaardigheid en gelijke rechten voor alle leden
van de samenleving. (kiesrecht voor allen.)
Respect uit gevoelens van verbondenheid en de waarneming en het besef dat de
andere mens wezenlijk is als wijzelf.
Integriteit Hoogste menselijke kwaliteit
Onze integriteit is zowel onze hoogste individuele, alsook onze hoogste sociaal-menselijke kwaliteit .
Zoals gezegd is integriteit de belangrijkste basisvoorwaarde voor het ervaren van liefde en geluk, de hoogste waarden in het menselijk bestaan.
Wanneer wij van buitenaf iemand bezien die intens geluk of intense liefde ervaart, kunnen we gemakkelijk constateren dat die persoon in dat moment geheel zichzelf, en in dat moment dan ook integer is.
Zonder integriteit is het ervaren van geluk of liefde onmogelijk . . . . .
Sociaal bezien betekent integriteit ook betrouwbaarheid en creeert het dan ook vertrouwen en gevoelens van menselijke verbondenheid.
In een samenleving gebaseerd op
sociaal darwinisme, overlevingsmentaliteit en egocentrisme maakt openlijke integriteit ons echter kwetsbaar en exploitabel. Een werkelijk totaal en openlijk integer mens kan zich daarom niet hand- haven in onze agressieve sociaal
darwinistische overlevings"cultuur". . . . . En wie desondanks toch wil leven vanuit een openlijk integere persoonlijkheid heeft zich voorbestemd tot hypocrisie, of tot exploitatie en ondergang. Totale en openlijke integriteit
is daarom slechts mogelijk in een werkelijk beschaafde samenleving van slechts integere mensen . . . . .
En daarom is het in eerste instantie dan ook beter te leven vanuit een innerlijke integriteit . . . . .
Oprechtheid ten opzichte van onszelf
Innerlijke integriteit is in eerste instantie gebaseerd op innerlijke oprechtheid; oprechtheid ten opzichte van onszelf. Naast deze innerlijke integriteit bestaat er ook nog een diepere innerlijke integriteit; zie hiervoor :
Innerlijke oprechtheid
is ook fundamenteel voor de ontwikkeling van een ongefragmenteerde persoonlijkheid en individualiteit.
Gevoelens van verbondenheid Kwaliteit
Onze gevoelens van menselijke verbondenheid komen in de diepte voort uit ons besef dat de andere
mens wezenlijk is als wijzelf, en uit empathie en innerlijke integriteit. Zij impliceren sympathie en zoals reeds uitgelegd zijn zij in essentie liefde; en eveneens een natuurlijk en spontaan menselijk fenomeen. Hoewel
gevoelens van verbondenheid niet direct te cultiveren zijn, zijn zij wel indirect te ontwikkelen door educatie tot innerlijke integriteit, menselijkheids- besef en empathie. Gevoelens van verbondenheid behoren tot onze hoogste
sociaal-menselijke kwaliteiten.
Empathie Kwaliteit
Ons inlevingsvermogen in de gevoelens van anderen. Heeft veel te maken met gevoelens van verbondenheid en met het besef dat de andere mens wezenlijk is als wijzelf.
Empathie is zo een voorwaarde voor spontaan en natuurlijk menselijk respect, de hoogste sociale waarde in een menselijke samenleving.
Gebrek aan respect blokkeert echter ook onze empathie (bijvoorbeeld uit Een der hoogste en belangrijkste fundamenteel-menselijke kwaliteiten.
een vooroordeel).
Verantwoordelijkheidsbewustheid Kwaliteit
Morele verantwoordelijkheidsbewustheid heeft niets te maken met verant- woordelijk gesteld kunnen worden door anderen; maar komt voort uit innerlijke integriteit, gevoelens van menselijke verbondenheid, empathie, sympathie en respect ten opzichte van de andere mens, of ook de natuur.
Geheel onafhankelijk dus van wat anderen van ons vinden.
Samenleving
Uit inzicht in verbanden tussen onze hoogste kwaliteiten, onze
hoogste normen en onze hoogste waarden ontstaat ook bewustheid van onze eigen verantwoordelijkheid voor ons eigen geluk en levenskwaliteit. Daarnaast ontstaat daaruit echter ook bewustheid van medeverantwoordelijk- heid voor de
levenskwaliteit van anderen en daarmee ook voor de kwaliteit van de samenleving.
Realisme Kwaliteit
Realisme heeft veel te maken met innerlijke oprechtheid en kan leiden tot innerlijke integriteit.
Realisme staat tegenover macho-cultuur; primitief egocentrisch imponeren, met iets wat geen wezenlijke waarde heeft.
Realisme is nodig voor de erkenning dat leven in overlevingsmentaliteit en egocentrisme slechts leidt tot respectloosheid, agressie en geweld, alsook tot een oppervlakkig bestaan
in egoisme, leegte en zinloosheid. Realisme is een voorwaarde voor rechtvaardigheid. Realisme is nodig voor de erkennig dat respect de meest fundamentele norm in een samenleving is.
Realisme is ook nodig om zelf naar deze norm te gaan leven. Realisme is nodig voor de erkenning dat geluk de hoogste waarde is in het menselijk bestaan. Realisme is nodig voor de erkenning dat ons hoogste menselijk potentieel
niet onze rationele intelligentie is, maar ons vermogen tot geluksbeleving. Realisme is ook nodig voor de erkenning dat straf en dus ook strafrecht in strijd is met de meest funamentele en universele norm van menselijk respect.
.
Intelligentie Kwaliteit
Kennis en inzicht zijn in eerste instantie belangrijk voor ons fysieke bestaan en welzijn,
alsook voor de natuur die we met onze levensstijl en aantal bedreigen. Daarnaast zijn onze kennis en inzicht echter ook belangrijk voor ons sociale en ons mentale welzijn. Intelligentie is ook nodig voor het inzicht dat educatie tot egocentrisme Ook is intelligentie een belangrijke voorwaarde voor rechtvaardigheid. Intelligentie is voor velen echter een veel breder begrip dan slechts kennis en inzicht; de normen voor intelligentie zijn
echter zeer relatief, arbitrair en cultuurgebonden, en veranderen ook in de loop van de tijd.
Want zelfkennis en inzicht in ons sociale en
individuele functioneren zijn mede-bepalend voor de kwaliteit van ons leven.
leidt tot een antisociale mentaliteit, en zo tot een criminele, ongelukkige,
en chaotische samenleving.
Werkelijk "samen" "leven" is een sociaal gebeuren in begrip, respect, verbondenheid en eenheid.
Dit is echter niet slechts een theoretisch concept; er zijn legio voorbeelden van vreedzame (zelfs primitieve) culturen waarin mensen zo geleefd hebben en ook
nu nog zo leven. Hun basis is dan weliswaar een of ander religieus geloof, maar begrip, respect, verbondenheid en eenheid kenmerkt hun samenleving.
Daarom is eigenlijk ook een multiculturele samenleving geen echte samen- leving; het is een verzameling van
samenlevingen zonder een werkelijke eenheid. In haar geheel bezien is zij eigenlijk een "langs-elkaar-heen-leving", of gefragmenteerde samenleving.
Want mensen in de ene cultuur zullen elkaar onderling altijd meer respecteren dan de mensen van een andere cultuur in diezelfde "samenleving".
Kenmerkend voor culturen is immers, dat zij zichzelf als "beter" zien dan andere culturen . . . . . . Via algemene erkenning van universele normen en waarden zullen echter op den duur alle culturen wrijvingsloos tot een
eenheid samen kunnen smelten.
Samenleving en haar hoogste potentieel
En alleen in zulk een samenleving kunnen de hoogste menselijke waarden voor iedere mens mamaximaal realiseerbaar worden; en daarom is respect ook onze hoogste sociale waarde.
Wanneer mensen samen leven in begrip, respect, verbondenheid en eenheid, creeert dat het ontspannen millieu waarin iedere individuele mens zich kan ontwikkelen tot zijn of haar hoogste potentieel.
Voorwaarde is dan wel dat iedere individuele mens ook leeft vanuit de bewustheid dat geluk zijn of haar hoogste menselijke potentieel is . . . . . En daarnaast ook dat hij of zij ervoor
kiest zo veel mogelijk te leven vanuit een onbevangen, mentaal ontspannen positieve levenstoestand, en vanuit zijn of haar innerlijke integriteit . . . . . .
Hoogste vermogen en kwaliteiten
Fundamenteel voor ons vermogen tot geluksbeleving zijn ook onze hoogste menselijke kwaliteiten als innerlijke integriteit, gevoelens van verbondenheid, en empathie.
Voor de ontwikkeling van ons hoogste menselijke vermogen, ons vermogen tot beleving van geluk, liefde, schoonheid en al wat daarmee samenhangt is ook belangrijk ons besef van de potentiele onbegrensdheid van dat belevings- vermogen.
Belangrijk is hiervoor ook ontdekking en ontwikkeling van onze hoogste individuele kwaliteiten
die ons vermogen tot geluksbeleving toegankelijker kunnen maken. Deze zijn: i
Uit al deze
kwaliteiten komen spontaan ook allerlei andere positieve kwali- teiten voort als solidariteit, hulpvaardigheid, mildheid, vriendelijkheid, eerlijk- heid, moed, etc.
Sociaal-menselijke kwaliteiten
Daarnaast
zijn ook belangrijk onze individuele sociaal-menselijke kwaliteiten, zoals: verantwoordelijkheids-bewustheid, rechtvaardigheid en realisme; zij dragen bij aan het geluk en levenskwaliteit van anderen.
Mentale barrieres
Dit is in eerste instantie onze conditionering tot egocentrisme, en daar- naast ook onze gespannen obsessieve manier van leven en waar we ons doorgaans nauwelijks bewust van zijn . . . . . .
Dit egocentrisme creeert ook onze voortdurende geobsedeerdheid door aller- lei (onbewuste) verlangens; en hieruit (vaak subtiele) frustratie en
onvrede. Ook creeert onze
zelf-belangrijkmaking arrogantie en afstandelijkheid en hierdoor ons onvermogen tot werkelijke vriendschap, intimiteit, liefde en verbondenheid. Daarnaast creeert egocentrisme ook vaak obsessie door (event. subtiele) haat, wraak, jaloezie etc.
Onze "normale" veelal subtiele onvrede, uit obsessie door duizend en een onvervulde verlangens naar allerlei vormen van bezit, aanzien, macht of wat het ook zij . . . . . .
En het creeert berekendheid, egoisme en gierigheid; echter ook allerlei ang- sten;
zoals faalangst en verliesangst en daaruit vaak ook levensangst etc.
Het zijn al deze mentale barrieres die ons hoogste menselijke vermogen De enige mogelijkheid om ons mentaal potentieel tot beleving van geluk te vergroten is
te leren ons egocentrisme zo veel mogelijk los te laten, en te leren zo veel mogelijk te leven vanuit een onbevangen, mentaal ontspannen positieve toestand en innerlijke integriteit.
tot beleving van geluk, liefde, schoonheid en al het positieve wat daarmee samenhangt totaal kunnen blokkeren of verpesten . . . . . .
Zelfs verwezenlijking van al onze mooiste dromen en verlangens zal ons nooit enig geluk kunnen opleveren, zolang wij blijven leven van- uit onze "normale" egocentrische en obsessieve mentaliteit . . . . . .
Humaan idealisme en politiek
Humaan idealisme is het enige morele concept dat de samenleving als geheel
ondersteunt, en is ook van fundamenteel belang voor elke politieke machtsvorm.
Humaan idealisme creeert en handhaaft orde in de samenleving, en is zo van fundamenteel belang voor de bestuurbaarheid van elke samenleving.
En zij is onafhankelijk van enige
politieke machtsvorm, ongeacht of deze nu democratisch, oligarchisch, of dictatoriaal is.
Ook is zij zoals gezegd onafhankelijk van enige politieke kleur als kapitalistisch, socialistisch of iets daar tussenin.
Wel zal humaan idealisme al deze principes humaniserenen; bijvoorbeeld
het principe van kapitalisme met meer spontaan respect voor de medemens, waarbij liberalisme gehandhaafd blijft, en iedere individuele mens beter en
efficienter kan functioneren.
Of bijvoorbeeld socialisme met minder egocentrisme, en meer respect voor de samenleving etc.
Normen en hun bedoeling
Deze normen zijn echter geen opgelegde normen, maar hoofdzakelijk (educatieve) toetsingsconcepten.
Het gaat hier dus niet om normen die bepalen of iets mag of niet mag.
Zij zijn richtlijnen of toetsingsconcepten voor de innerlijke beschaving en innerlijke discipline van de individuele mens; en zij consolideren, bescher- men, definieren en stabiliseren zo de kwaliteit van de samenleving.
Deze normen zijn daarom niet per se uitgangspunten om vanuit te leven, maar vormen vooral
een soort (zelf)controlepunten.
Wanneer wij echter leven vanuit onze integriteit en natuurlijke gevoelens van verbondenheid en empathie heeft dat als gevolg respect, onze meest fundamentele norm . . . . . . .
Nog belangrijker dan onze normen zijn daarom onze hoogste men- selijke kwaliteiten; zij creeren een manier van leven die altijd
ver binnen onze hoogste normen valt.
Onze wettelijke normen echter zijn onze gesanctioneerde gedragsnormen; normen over wat mag en wat niet mag. Het zijn onze authoritaire wettelijke gebods- en verbods-normen,
gebaseerd op het respectloze machts- en sanctie-principe . . . . . . .
Dit betekent "orde" creeren door middel van overheersing en geweld . . . . . . .
De mens gemanipuleerd met angst; het principe van terreur . . . . . . .
Het principe van fascisme . . . . . . .
Alle genoemde fundamentele
normen zijn echter gebaseerd op, en gerela- teerd aan onze hoogste menselijke waarden.
En zij hebben niets te maken met straf of sancties.
Straf is in wezen niets anders dan een primitieve, fascistoide, en overwegend contraproductieve leermethode . . . . . . .
( zie ook: www.preventierecht.nl )
Preventie of straf
Dit vraagt dan ook om vervanging van ons huidige respectloze en fascistoide strafrecht door een pragmatisch en humaan preventierecht.
Strafrecht impliceert het systematisch creeeren en opleiden van nieuwe
criminelen die vervolgens weer op de samenleving losgelaten worden. Totale heropvoeding in plaats
van straf voor criminelen betekent iets doen aan de oorzaak van criminaliteit; in tegenstelling tot de symptoombestrijding via strafrecht. Strafrecht heeft geen enkele wetenschappelijke basis, en is slechts een primitief
overblijfsel uit de middeleeuwen en lang vervlogen tijden. Haar enige basis is onze fascistoide straf- en wraakconditionering . . . . . .
Dit betekent groot onrecht voor alle slachtoffers van recidive, en in wezen
een respectloos en misdadig systeem . . . . . .
. . . . . . . Maak een einde aan de verloedering . . . . . . .